Translated by rezabrando AT yahoo DOT com www.animparadise.com
با هم براي هميشه!‏!‏
بخشکي شانس!‏
هر چي بيشتر به امتحان اوتاني فکر مي‏کنم،‏ بيشتر نگران مي‏شم!‏
بايد يه پيام بفرستم و بهش دلگرمي بدم.‏.‏.‏
يه پيام دريافت کردي.‏‏‏ به خدا دروغ نمي‏گم.‏‏‏
اوتاني آتسوشي
کمکم کن،‏ کمکم کن،‏ نذار اينجا بمونم تا.‏.‏.‏
فکر بد به سرت نزنه.‏.‏.‏
به همه زنگ زدم اما هيچ کدوم نتونستن کمکم کنن.‏
بفرماييد داخل.‏
شرمنده که مزاحم شدم.‏
حالا نمي‏خواد رسمي صحبت کني.‏
مسئله رسمي بودن نيست.‏.‏.‏
خوب ديگه حالا،‏ بيا تو.‏
نگو که اين دوست پسرته؟
اوتاني-ساماي بنده.‏ ‏*ساما براي احترام به ارباب و يا شخصي والا استفاده مي‏شود،‏ در اينجا مي‏توان معني کرد:‏ ارباب بنده،‏ اوتاني*‏
خوشوقتم.‏
شرمنده.‏.‏.‏ يه سوالي ازت داشتم.‏.‏.‏
اميدوارم به قدم مربوط نباشه.‏
واقعا حاضري همچين کسي رو داشته باشي؟
ببند اون دهنتو!‏ اين‏قدر به من توهين نکن!‏
قضيه چيه؟ مهمون داريم؟
داشتم مي‏گفتم.‏.‏.‏
عجب،‏ عجب،‏ عجب،‏ مهمون ناخونده.‏.‏.‏
پدر؟
صبر کن!‏ ديگه بابايي رو چرا صدا مي‏کني؟
اينجا بود.‏
شرمنده،‏ بابايي.‏.‏.‏
آه،‏ خو.‏.‏.‏خو.‏.‏.‏خو.‏.‏.‏خوشوقتم!‏
من،‏ آه.‏.‏.‏ کويزومي.‏.‏.‏ منظورم اينکه که دوست پسر ريسا هستم،‏ اوتاني.‏
چرا چيزي نگفتي؟ هيچي آماده نکردم.‏.‏.‏
به‏خاطر من تو زحمت نيوفتين!‏
قد.‏.‏.‏
بله،‏ من فقط 156 سانت قد دارم.‏ متاسفم.‏ منو ببخشين.‏
نه.‏.‏.‏
با اين مشکلي نداري؟
منو اين صدا نکنين!‏
آه.‏.‏.‏ ببخشين که مزاحم شدم.‏.‏.‏
خواهشا اجازه بدين امشبو اينجا بمونم.‏.‏.‏
امشبو؟
آه،‏ بذارين من توضيح بدم.‏.‏.‏
اون‏طور که فکر مي‏کنين نيست!‏
به خدا هيچ نيت بدي تو ذهن ندارم!‏
حقيقت اينه که فردا يه امتحان مهم داره.‏.‏.‏
اما تموم خانوادش آنفولانزا گرفتن.‏
درسته!‏
براي همين مي‏گم هيچ نيت بدي در کار نيست.‏
اي بابا،‏ عجب شانسي داشتي تو.‏
عيبي نداره،‏ اما کجا بخوابه اين آقا پسر؟
خوب،‏ مي‏تونه تو اتاق من بخوابه.‏.‏.‏
نه!‏ منظورم اينه که من تو اتاق ديگه مي‏خوابم.‏.‏.‏
موضوع همينه!‏ واقعا عذر مي‏خوام!‏
حالا بي‏خيال تو هم!‏
بفرما.‏
شرمنده.‏ خيلي خسته شدي؟
نه.‏
خوب،‏ يه کمي.‏
من خيلي مشکوک مي‏زدم،‏ مگه نه؟
من دارم چي کار مي‏کنم؟!‏
چرا بايد شب قبل از امتحان اين‏جوري بشه؟!‏
اين ديگه چه بلايي بود.‏.‏.‏
خوب ديگه،‏ آروم باش.‏
شرمنده.‏
دفعه‏ي بعد بهتر باهاشون برخورد مي‏کنم.‏
با اين اتفاقي که افتاد.‏.‏.‏
الان حتما فکر مي‏کنن که من يه پسر يه‏لاقبا هستم که شب امتحان هم از لاس زدن با دوست دخترم دست برنمي‏دارم.‏
اين‏طور نيست.‏ همه چيزو شفاف توضيح دادم.‏
نه.‏ براي سابقه‏م خوب نيست.‏
ديگه داري اشکالات بني اسرائيلي مي‏گيري‏ها.‏.‏.‏
من آدم حساسي هستم.‏
نمي‏تونم در مورد اين چيزا خون‏سرد باشم.‏
چي مي‏گي تو هم.‏.‏.‏
مهتر از اينا،‏ امتحانيه که فردا در پيش داري.‏
گل گفتي.‏.‏.‏
مي‏خواي تموم شبو درس بخوني،‏ مگه نه؟
من مي‏رم اتاق داداشي مي‏مونم.‏
عيبي نداره بموني.‏.‏.‏
اگه بمونم،‏ تا خود صبح باهات حرف مي‏زنم.‏
نمي‏خوام مزاحمت باشم.‏
شرمنده.‏
اگه کار ضروري پيش اومد،‏ حتما صدام کن.‏
اي ولله،‏ خوب درس بخوني‏ها.‏
خوب،‏ برو که رفتيم.‏
آره.‏
اوتانيه و حرفش.‏
حتي اگه شب قبل از امتحان هم از خونه رفتن محروم بشه.‏.‏.‏
حتي اگه مجبور بشه تو بدترين شرايط والدينمو ملاقات کنه.‏.‏.‏
هيچ جاي نگراني نيست.‏
سلام.‏ خوراکي نمي‏خواي؟
چي کار کنم حالا؟
يعني بيدارش کنم؟
بهتره بذارم يه‏کمي بخوابه.‏.‏.‏
چه مژه‏هاي بلندي داره.‏.‏.‏
چه ملوس!‏
فردا تموم سعي خودتو بکن،‏ باشه؟
بخشکي شانس!‏
اوتاني!‏
اوتاني!‏ بيدار شو،‏ اوتاني!‏
ساعت چند امتحان داري؟!‏
9:20
خوب،‏ تازه از 8 گذشته.‏.‏.‏
چقدر طول مي‏کشه تا به اونجا برسي؟!‏
اگه با قطار برم،‏ يه ساعت طول مي‏کشه!‏ عجله کنم،‏ مي‏تونم برسم!‏
وسايلت!‏ وسايلت!‏
چرا زودتر بيدارم نکردي؟!‏
آخه.‏.‏.‏
بي‏خيال!‏ بايد عجله کنم وگرنه.‏.‏.‏ آخ...‏
چي شد؟
اين ديگه چه مسخره بازيه؟!‏
برف؟ چرا؟
الان اخبار گفت که هيچ اتوبوس و قطاري کار نمي‏کنه.‏
مي‏خواي چي کار کني،‏ اوتاني؟
بي‏خيال.‏
چي مي‏گي؟
همون ديشب که از خونه انداختنم بيرون،‏ مي‏دونستم به خاک سياه نشستم.‏
که برف مياد؟
عجب شانس مزخرفي!‏
ببين آخه چقدرم باريده،‏ بي‏خيالم نمي‏شه،‏ همين‏طور داره مي‏باره.‏.‏.‏
احمق!‏
داري چه غل.‏.‏.‏
براي تموم طاوطلبا هم داره برف مي‏باره!‏
فقط که تو نيستي!‏
اين ديگه چه مزخرفاتيه مي‏گي؟
بلند شو،‏ رو پاهات وايسا،‏ اوتاني!‏
من که رو پاهامم.‏
تو موفق مي‏شي!‏
کويزومي.‏.‏.‏
حالا که وقت اين حرفا رو داري،‏ چرا تا اونجا نمي‏دويي؟
تاکاتو!‏
بيا.‏
اي ول.‏
نه!‏
اما قطارها که کار نمي‏کنن.‏.‏.‏
با مترو برو!‏
خ.‏.‏.‏خطرناکه،‏ آرومتر.‏.‏.‏
ديگه داري شورشو در مياري!‏
اگه مردي،‏ شرمنده!‏
نفوس بد نزن!‏
تو خيلي تلاش کردي،‏ اوتاني.‏ نبايد به باد فنا بره.‏
قبول شدن يا رد شدن تو امتحان هيچ اهميتي نداره،‏ تو فقط سعي خودتو بکن!‏
نبايد بذاري اين همه تلاش بشه باد هوا!‏
کويزومي.‏.‏.‏
ترک دوچرخه سوار نکنين!‏
اي ول،‏ مترو!‏
و وقتي امروز به پايان رسيد،‏ من با لبخند به تو خواهم گفت:‏ خسته نباشي.‏
دقيقا پنج دقيقه قبل امتحان.‏
تموم زندگيم اومد جلوي چشام.‏
خوب ديگه تا بعد.‏
باشه.‏
اوتاني!‏
بجنگ!‏
فرياد نزن،‏ ديوانه!‏
چون تويي،‏ حتما موفق مي‏شي.‏
خوب،‏ شروع کنين.‏
که آينده‏ي من؟
شرمنده منتظر موندي!‏
خيلي وقته اينجايي؟
اوم،‏ اوم.‏
تا يه هفته‏ي ديگه جواب امتحان مياد.‏
اما درحال حاضر،‏ اوتاني خوش و خرمه چون نگران درس خوندن نيست.‏
خيلي وقت بود با هم بيرون نيومده بوديم!‏
چي کارا کنيم؟ کجا بريم؟
هر جايي که دلت خواست،‏ جيگر.‏
امروز مي‏خوام جبران مافات کنم.‏
جبران چي چي کني؟
وقتي داشتم درس مي‏خونم،‏ نتونستم بايد و شايد بهت توجه کنم.‏.‏.‏
پس امروز هر چي تو بگي،‏ من نوکرتم.‏
نه بابا؟ جدي؟
آره.‏
بذار ببينم.‏.‏.‏
آ-چان!‏
مي‏مي؟
مي‏مي-چان.‏.‏.‏
اين دهاتي هم که اينجاست؟
شرمنده.‏
چي کار مي‏کني؟ اين چه لباسيه پوشيدي؟
سر کارم هستم ديگه.‏
کار؟
داريم براي يه مجله عکس ميندازيم.‏
چه کنم،‏ خيلي معروفم ديگه.‏
آه،‏ که اين‏طور.‏
امروز بايد بيرون از استديو عکس بندازيم.‏
اين اولين باريه که يه گروه عکس برداري حرفه‏اي رو مي‏بينم.‏
مي‏مي-چان!‏
اومدم.‏
سردت نيست؟!‏
اينو نگه دار.‏
مطمئني؟ سرما نخوري؟
نه بابا.‏
من حرفه‏ايم.‏
مي‏خوايم عکس برداري رو شروع کنيم.‏
صبر کن.‏
دهاتي،‏ اون چه قيافه‏ايه به خودت گرفتي؟
خيلي محشري!‏ خيلي محشري،‏ مي‏مي-ساما!‏
تحت تاثير قرار گرفتم!‏
چي؟
حرفه‏اي.‏.‏.‏ تو واقعا حرفه‏اي هستي!‏
چي چي مي‏گي؟!‏
الان خودم گفتم که هستم.‏
مي‏مي-چان،‏ اينا دوستانت هستن؟
اين دهاتي رو اصلا نمي‏شناسم.‏ اما ايشون دوست پسرم هستن.‏
اين‏طور نيست.‏
چي شد؟
هي،‏ بهتره ايشونو جايگزين مانکن آماتورمون کنيم.‏
دختري که قرار بود امروز مانکن آماتورمون باشه،‏ به دلايلي نتونست بياد.‏ بهتره از ايشون استفاده کنيم.‏
هان؟!‏ مدل؟!‏ من؟!‏
اون؟!‏
چرت نگو!‏
چه عيبي داره؟ هم قدش بلنده و هم هيکل مناسبي داره،‏ مگه نه؟
نه،‏ نه،‏ نه،‏ نه،‏ نه،‏ نه،‏ نه،‏ نه،‏ نه.‏.‏.‏
امکان نداره!‏
من عرضه‏ي مانکن شدن ندارم!‏
اين چه حرفيه؟
امکان نداره!‏
چيزي نيست.‏
خوشگلش کني‏ها.‏
به روي چشم.‏
بريم واسه خوشگل شدن.‏
خوشگل؟ من نمي‏تونم خوشگل بشم!‏
نگران نباش.‏ بسپارش به من.‏
چشم.‏
نمي‏دونم چرا اين‏قدر از اين خانومه خوشم اومد.‏
شما ديگه کي هستين؟
کويزومي هستم.‏
تو.‏.‏.‏ همون.‏.‏.‏
سرده!‏ يخ کردم!‏
اي ولله.‏ فکرشو مي‏کردم.‏
فکر چي؟ خجالت‏آوره!‏
نه بابا.‏ خيلي هم خوشگل شدي.‏
مگه نه؟
آه،‏ بله.‏
واقعا؟ خيلي خوشگل شدم؟
يه.‏.‏.‏ يه کمي.‏
اي بابا،‏ آخه يعني که چي؟
حالا هر چي.‏ زياد به من نزديک نشو!‏
ظالم.‏
خوب،‏ بيا بريم.‏
زود باش برو ديگه.‏
آه.‏.‏.‏ شما.‏.‏.‏ مي‏شه يه کمي بهتر لبخند بزنين؟
زود باش!‏
شرمنده!‏
خواهش مي‏کنم.‏
شرمنده.‏
من واسه‏ي اين کار ساخته نشدم.‏.‏.‏
اصلا بهم نمياد،‏ اما.‏.‏.‏
خيلي دوست دارم تماشا کنم.‏
خسته نباشي.‏
خيلي خوشگل افتادي!‏
ممنون.‏.‏.‏
به خودت نگير.‏
همش به‏خاطر هنر طراح لباسمون بود.‏
ناکاراها-سان،‏ من عاشق لباسايي هستم که شما برام طراحي مي‏کنين.‏
طراح لباس؟
حالا نمي‏خواد هندوونه زير بغلم بذاري،‏ ممنون.‏
جدي گفتم.‏
ناکاراها-سان،‏ کار کردن با شما خيلي معرکه‏ست.‏
بي‏خيال حالا.‏.‏.‏
بريم؟
فکر کنم اون کاري که دنبالش بودمو پيدا کردم.‏
نگو که مي‏خواي بري مثل اون خيره‏سر يه مانکن بشي؟
امکان نداره.‏
اصلا نمي‏توني جلوي دوربين حس بگيري.‏
اگرچه که خيلي خوشگل شده بودي.‏.‏.‏
واقعا؟
نه اونقدر،‏ يه کمي.‏
ممنون.‏
نگران نباش.‏
مي‏خوام طراح لباس بشم.‏
که طراح لباس بشي؟
اون استرچه؟
فکر کنم دوست داشته باشم به ديگران درمورد لباس و مد مشورت بدم،‏ اما.‏.‏.‏
ديوانه،‏ نمي‏خواد نگران اين باشي که دوست داري يا نه.‏.‏.‏
تصميم بگير که دوستش داري و انجامش بده.‏
تصميم گرفتم.‏
حالا عزمتو جزم کن و برو دنبالش.‏
تو از عهده‏ش برمياي.‏
واقعا؟
آره.‏ اوتاني-سنسي تا آخر باهاته.‏
اوتاني-سنسي.‏
اوتاني-سنسي خيلي مهربونه.‏
اما قبل از اون.‏.‏.‏
اين سوال مطرحه که آيا مي‏تونه معلم بشه يا نه.‏
خوش آمدين!‏
ريسا.‏
هاروکا!‏ مايتي-سنسي!‏
داشتيم يه دوري اين ورا مي‏زديم،‏ گفتيم بيام ديدنت.‏
دوستاتن؟
نه بابا.‏
من معشوقه‏ي ريسام،‏ اين آقا هم شوهرشن.‏
چي؟!‏ جدي مي‏گين؟!‏
اين‏قدر اين بچه رو نذارين سر کار.‏
هان؟ منو گذاشتن سر کار؟
خيلي باحالي!‏
از اوتاني خبر داري؟
امروز جواب امتحان رو نت بود،‏ مگه نه؟
نه،‏ هنوز نه.‏
راستي،‏ من اون فسقلي رو ديدم‏ها.‏
کجا؟
روي يه نيمکت کنار ايستگاه قطار.‏
اين‏طوري به‏نظر مي‏رسيد.‏
صداش زدم،‏ هوي،‏ پاچه‏قد،‏ اما جوابمو نداد.‏
شرط مي‏بندم رد شده!‏
خيلي حيف شد.‏
ريسا.‏
خسته نباشي؟
پس تو پسر قدکوتاه آشپزباشي هستي؟
خوشوقتم،‏ من مادر ريسا هستم.‏
منم باباشم.‏
هان؟!‏ چقدر جوون موندين؟!‏
نه،‏ نه.‏
ببينم،‏ اوتاني باهات تماس گرفت يا نه؟
بازم منو گذاشتين سر کار؟
نه.‏ چطور؟
چند بار بهش زنگ زدم،‏ اما گوشي رو برنمي‏داره.‏
شوخي نکن!‏
صددرصد رد شده.‏ از احمقي مثل اون انتظار ديگه‏اي هم نمي‏رفت.‏
خنديدن به بدبختي ديگران برات شگون نداره.‏
اگه من بودم،‏ همون بار اول قبول مي‏شدم.‏
ريسا!‏
مشترک مورد نظر گوشي را برنمي‏دارد.‏
لطفا بعد از شنيدن صداي بوق پيام خود را بگذاريد،‏ و ستاره را فشار دهيد.‏
شوک!‏
رد شده.‏.‏.‏
باز چه خبر شده؟!‏ چند بار بايد يهت بگم که سر کار جيغ نکش؟
شرمنده!‏ من بايد برم جايي!‏
خيلي ضروريه!‏ خواهش مي‏کنم!‏
آخه موضوع چيه؟
ماتسومارا-سان،‏ من به جاش مي‏مونم.‏
کوهوري-کون!‏
زود باش برو ديگه!‏
ممنون!‏
صبر کن،‏ کويزومي-سان!‏
واقعا شرمنده!‏ بعدا از حقوقم کسر کنين!‏
خدا.‏
منم اين دوران خوشو گذروندم.‏
من ديگه کسي رو نمي‏ذارم سر کار.‏.‏.‏
چيزي نيست،‏ اوتاني!‏
درسته که قبول نشدي،‏ اما سال ديگه رو که ازت نگرفتن.‏
من هميشه کنارت خواهم بود،‏ حتي اگه قرار باشه تموم سالو درس بخوني.‏
پس.‏.‏.‏
اوتاني.‏.‏.‏
فرار نکن،‏ احمق!‏
صبر کن،‏ اوتاني!‏ تو نبايد بميري!‏
خودکشي کار درستي نيست.‏
حالا کي خيال مردن داره،‏ ديوانه؟
دوباره امتحان بده.‏
مي‏توني سال ديگه بازم امتحان بدي.‏
قبول شدم.‏ چرا بايد دوباره امتحان بدم،‏ خل و چل؟
چون.‏.‏.‏
گوش کن!‏ دارم مي‏گم،‏ دانشگاه قبول شدم!‏
نه بابا!‏ چطور؟
منظورت چيه چطور؟!‏
اما تو کنار ايستگاه قطار با يه حالت غم‏زده نشسته بودي روي نيمکت.‏.‏.‏
آهان،‏ خوشبختانه خوابم برده بود.‏
گوشيتو جواب ندادي.‏
باطري تموم کرده بود.‏
همين الان از خواب بلند شدم و مي‏خواستم بيام پيش تو.‏
چي شد؟ پس قبول شدي؟
موفق شدي.‏
تو چت شده؟
من چم شده،‏ احمق مغز فندقي؟!‏
خوابيدن،‏ باتري تموم کردن.‏.‏.‏
اصلا مي‏فهمي من چقدر نگرانت بودم؟!‏
چطور بايد مي‏دونستم؟!‏ خودت گفتي نمي‏توني از محل کار بهم زنگ بزني!‏
اما زدم!‏
من دانشگاه قبول شدم،‏ بعد تو مي‏گي،‏ نه بابا،‏ چطور.‏.‏.‏
نمي‏شد يه عکس‏العمل بهتر نشون بدي؟
خيلي.‏.‏.‏
خيلي نگرانت بودم.‏
خدا رو شکر.‏
کويزومي،‏ حالا نمي‏خواد اين‏طور گريه کني.‏
آخه.‏.‏.‏ خيلي خوشحالم.‏
ممنون.‏
براي چي؟
اگه تو نبودي،‏ من هرگز اون‏قدر تلاش نمي‏کردم.‏
همش به‏خاطر توئه که قبول شدم.‏
داشتم به همين فکر مي‏کردم.‏
واقعا؟
آه،‏ انگاري خيلي نگرانم بودي‏ها.‏
اوتاني.‏.‏.‏
تبريک.‏
ممنون.‏
همه براي آينده‏مون تصميم گرفتيم.‏
بزودي،‏ همه از هم جدا مي‏شيم.‏
بخشکي شانس.‏
آخرين روز دبيرستان هم دير کردم!‏
جشن فارغ‏التحصيلي خودتو هم دير کردي؟
ديگ به ديگ مي‏گه روت سياه!‏
اينم حرفيه‏ها،‏ نه؟
تا حالا داشتي چه غلطي مي‏کردي،‏ ديوانه؟
اين منم که بايد اينو ازت بپرسم!‏
منم دوباره ازت مي‏پرسم!‏
لازم نيست دوباره بپرسي!‏
بسه ديگه،‏ ديوانه‏ها.‏
صبح شما بخير باشد انشالله.‏
انصافا از دست شما دو تا.‏.‏.‏
نکنه دوست دارين به جاي اسم تو مدرک ديپلمتون بنوسيم،‏ اول هانشين کوجين؟
خواهشا اين کارو نکنين!‏
از من تقليد نکن!‏
نکنه فراموش کردين دير اومدين؟
بله.‏.‏.‏
حالت خوبه؟ مواظب باشه.‏
باز چي شده؟
نماينده‏ي دانش‏آموزان فارغ‏التحصيلمون کم خوني داره.‏
خيلي بد شد.‏
و باعث افتخارمه که.‏.‏.‏
خدا.‏.‏.‏ ديوونه‏ها امروزو هم دير کردن.‏.‏.‏
اعلام کنم متن سخنراني توسط.‏.‏.‏
الانه که جشن تموم بشه.‏.‏.‏
که متن سخنراني توسط اوتاني آتسوشي و کويزومي ريسا قرائت خواهد شد.‏
واي،‏ خيلي زياده.‏ بايد همه‏ي اينا رو بخونيم؟!‏
ديوانه.‏ ميکروفن روشنه‏ها.‏
هان؟ شوخي مي‏کني!‏
مگه زده به سرت؟
خوب،‏ تو اول شروع کن.‏
نصف نصف.‏
پس تو نصف اول رو بخون.‏ من دوست ندارم شروع کنم.‏.‏.‏
چي داري مي‏گي؟ بدش من،‏ خوب!‏
صبر کن!‏
بده من!‏
بسه ديگه!‏
چي کار مي‏کني؟!‏
حالا چي رو بخونيم؟
همش تقصير توست!‏
ساکت،‏ ساکت!‏
تو اين سه سال،‏ تموم دبيراي اينجا برامون زحمت کشيدن.‏
اونا بودن که ما رو بزرگ کردن.‏
البته،‏ تو نيازي به بزرگ شدن هم نداشتي،‏ کويزومي.‏
اينم حرفيه.‏
با اين حال،‏ بعضي‏ها هنوز کوچيک موندن.‏
منظورت منم؟!‏
ما از دبيرستان مايدو کلي خاطرات شيرين داريم.‏.‏.‏
و کلي هم تجربه‏ي آموزنده.‏
اما.‏.‏.‏ امروز بايد خداحافظي کنيم.‏
بعضي‏هامون داريم مي‏ريم اون دور دورا.‏.‏.‏
بعضي‏هامون داريم از هم جدا مي‏شيم.‏.‏.‏
ريسا.‏.‏.‏
و.‏.‏.‏
هوي،‏ چرا داري گريه مي‏کني؟
شرمنده،‏ نمي‏تونم.‏.‏.‏
کويزومي.‏.‏.‏
اي ولله!‏ به افتخار خودمون!‏
چي شد؟!‏
شگون نداره نمايش کمدي رو با گريه تموم کنيم.‏
تو.‏.‏.‏
اي.‏.‏.‏ ول.‏.‏.‏
بانزاي!‏
بانزاي!‏ بانزاي!‏
بانزاي!‏ بانزاي!‏ بانزاي!‏
خوشحالم از اينکه تو رو پيدا کردم،‏ اوتاني.‏
دوستت دارم.‏
منم.‏
خوشحالم که تو رو دارم،‏ کويزومي.‏
از حالا به بعد،‏ تا ابد با هم خواهيم بود.‏
سنپاي!‏
تا بعد!‏